رفتم که بغلش کنم...

این هفته، هفته آخر برا خیلی از بچه ها تو خوابگاه بود. جمع میکردن و یکی یکی میرفتن خونه.

از صبح ن و آ با هم بودن،خندیدن، حرف زدن. آ از آجیل های خودش به زور به ن داد که ببره. با هم غذا خوردن. ن میخواست بره خونه. موقع رفتن زنگ زد به آژانس. آژانس اومد. آ با ن رفت توی حیاط دم در. قبلش کلی هم رو بغل کرده بودن توی اتاق برای خداحافظی دو هفته ای که هم رو نمیبین. یه لحظه فکر کردم که من بغلش نکردم. معمولا بغلش نمیکنم. گفتم برم دم در که موقع رفتن بغلش کنم. رفتم ولی با همدیگه غرق تو صحبت بودن. اصلا جو اونجا برا بغل کردنش مناسب نبود.

وقتی دو تا روح از هم فاصله داشته باشن بغل کردن جسم ها هم خیلی سخت میشه...