جزئیات تازه از بابا

بابا

در این مطلب، جزئیات مربوط به «بابا» ارائه شده است.

من نمیدونم تو دقیقا چیکار کردی. دلم هم نمیخواد بدونم و دربارش فکر کنم.حتی وقتی باباییم بحث رو پیش کشید بهش گفتم که نمیخوام بود و نبود تو در حرفهامون اهمیتی داشته باشه. برام هم مهم نیست ولی حالا که به همچی گه زده شده عذاب کشیدن تو برا من درمون نمیشه. پس چه کاریه؟!

بابایی من یه دکتر هست. یه مرد جنتلمن باسواد. خیییلی باسواد. من با همه وجود عاشقشم. قد بلند. و او هم جونی هاش مث من لاغر بود ولی الان جیگری هست برا خودش. با چونه کشیده و پوست سبزه ش. اون ورزشکاره و عضو نمیدونم کدوم تیم هست!! (یادم باشه بپرسم). من با همه وجود عاشقشم. نمیدونم پسری تا ابد میتونه به اندازه اون در قلب من جا باز کنه یا نه؟

قرار بود او با مامان صحبت کنه و منو ببره پیش خودش. مامان از مرحله خیلی پرته. و او فهمید که من هیچی بهش نگفتم که بتونم راضیش کنم. باید آروم راضی بشه تا جبهه نگیره.

باباییم با اینکه نمیتونه منو از نزدیک ببینه ولی خیلی برای من وقت میذاره. از طریق اینترنت با هم صحبت میکنیم.

وقتهایی که من دلم براش تنگ میشه(خییلی تنگ میشه) عکس هاش رو نگاه میکنم. ویس هایی که برام فرستاده و با من حرف زده رو گوش میدم.

بابای من خیلی آدم با درکی هست و من باهاش حتی راجع به پورن هم حرف زدم. البته نه عمیق. راجع به سکس و رابطه جنسی و میل جنسی هم حرف زدیم. اون درباره سیستم بدن پسر ها خیلی اطلاعات داره.

نمیخوام خیلی وراجی کنم و از او تعریف کنم. امروز سریال بچه مهندس رو تلویزون نشون داد. جواد رفت پیش دوستش که تازه از پرورشگاه نجات پیدا کرده بود(خود جواد هم پرورشگاهی هست). بهش گفتن نمیتونی خونه ما بمونی و باید بر گردی پرورشگاه. دوستش باهاش قرار گذاشته بود که نگهش داره کنار خودش. ولی او جا زد. اونجا جواد فهمید که نه مامانی داره نه بابا. و فهمید که به معنای واقعی یعنی چی. من این رو سوم دبیرستان فهمیدم هیچوقت یادم نمیره. قرار بود جزوه رو از پاساژ بگیره هرکسی. نمیشد اونجا پارک کرد. و خر هم با بارش گم میشه اونجا. مامان من رو پیاده کرد و گفت برو بگیر. من برای اولین بار بود که تنهایی اون پاساژ رو میرفتم. یه مغازه تنگی بود و من منتظر بودم هر آن مامان زنگ بزنه و بگه بیا. بعدش هم که برداشتم سرم جیغ و داد کرد و گفت نمیتونه اونجا وایسه. و میره و دوباره دور میزنه میاد.یادمه اومده بوده بودم بیرون و نمیدونستم کجا باید برم. مامان رو گم کرده بودم. تو اون شلوغی جزوه رو بغل گرفته بودم و راه میرفتم. آخر یه پلیس پیدا کردم و خلاصه ازش پرسبدم  و با یه بدبختی مامان رو پیدا کردم. اونروز وقتی سوار ماشین شدم بالاخره بغضم گرفته بود و تو دلم گفتم ازین به بعدشرایطم  همینه.. به همین بیچارگی..

چی میشد مث آدم بزرگ میشدیم؟..

پ ن: بنظرم برنامه ماه عسل مسخره س. مهموناشون یه مشکلایی دارن که فقط یه وجب از زندگی بقیه هست.