و وقتی من به دنیا اومدم چیزی که مطمئنا نداشتم تربیت درست بود. یا در واقع پدر مادری که تربیت بچه بدونه نداشتم.
و برات متاسفم که دخترت هیچ وقت عشقی رو که لایقش بود از طرف پدرش نداشت.
تو مسئول تمام احساسات دخترانه پاسخ داده نشده من هستی. تو مسئول درگیر بودن فکر و احساس من به مرد های سن بالا و تصور اون ها به جای پدرم هستی. تو مسئول این فکر در ذهن من هستی که" آیا یه پارتنر عشقی میتونه کمبود محبت من رو جبران کنه یا نه؟"
برای فکر کردن به ده سال آینده و گزینه هایی که به ذهنم میاد ؛ مثلا اینکه آیا من تبدیل اون اون زن بیمار روانی که میخواست همزمان با چند نفر لاس بزنه در حالی که ازدواج کرده بود در حالیکه از طرف همسرش هم تامین عاطفی بود میشم؟
یا تا ده سال دیگه هر روز دارم با مردی که دو برابر سن خودم رو داره چت میکنم و با کوچکترین ابراز علاقه و توجه اون ذوق مرگ میشم و در حالی که یکبار هم از نزدیک ندیدمش و میدونم تا ابد هیچ کاری برام انجام نمیده؟
یا تا ۲۰ سال دیگه از شدت ناراحتی روحی سرطان میگیرم و یک نفر هم برای مراقبت ندارم.
یا تا ده سال دیگه شاید دووم نیارم و محترمانه خودکشی کنم.
تو مسئول تمام سالهایی هستی که دخترت دنبال حامی بود و تو بیشتر سربارش بودی.
تمام سالهایی که با احساسش نسبت به مرد های سن بالا و این حس کلنجار میرفت که دوست داشت بغلشون کنه پاهاش رو دور کمرشون حلقه کنه و مثل پودر تو بدنشون فرو بره؛ این احساس که کسی دوستش داشته باشه بدون توجه به نیاز جنسی حامیش باشه و دوستش داشته باشه، همه این ها رو تو مسئولش هستی.
آره تمام شب هایی که دختر کوچولوت بخاطر محبتی که لایقش بود و نداشتش تو آشفتگی روحی گریه میکرد، چیزی که حق هر دختریه؛ تمام اذیت هایی که شد بخاطر نیاز های معمولیش،
تمام وقتایی که بخاطر از یاد بردن غمش برای لحظاتی مثل معتاد ها به آهنگ، آهنگ گوش میکرد.
وقتی که دلش از شدت کمبود محبت حتی برای آغوش بدون محبت تو تنگ میشد.
تو بد ترین اتفاق زندگی من هستی. هر چی که تو رو به یادم بیاره؛ حتی وقتی خودم رو تو آینه ببینم و تو رو یادم بیاد حالم بد میشه. هر چند که به ندرت این اتفاق میفته.
آرزو میکنم از تاریخ محو بشی. خدا یه خطای محاسباتی کرده که به تو دختر داد.
+ نوشته شده در سه شنبه دوم آبان ۱۳۹۶ساعت 21:52  توسط |
برچسب:
نویسنده: نرگس حسینی