my dear teacher

من نمیدونم چرا خجالت میکشم این وسط؟!

از چی دقیقا دارم خجالت میکشم؟!

من از سنین پایین خیلی وقتا احساس کردم حامی ندارم، مخصوصا پدر و خب احتمالا اخلاق خانواده م تقصیر من نیست.

بعد از سال ها من دارم میفهمم آدم هایی هستن که با مردم عادی جامعه فرق دارن. آدم رو کمک میکنن..

حتی در حد دلخوشی...

من الان ۵ سال هست که حضورش رو حس میکنم.

اوایل مثلا بار اول که حضورش قطع شد من همون لحظه که فهمیدم تا مرز گریه پیش رفتم. اشک تو چشمام جمع شد و سرمو پایین انداختم. نه اینکه فکر کنین من خیلی احساساتی بودم. تنها کسی که خوشحالم میکرد داشت میرفت.

چیزی ازش نداشتم. هیچی.. فقط هفته ای یکبار میدیدمش.

فکر کنین من در چه حد بودم که این برام خوشحالی بود.

بقیه که منو میبینن فکر میکنن زندگیم خیلی نرماله. از بچگی همه چیز داشتم . همه کلاسی داشتم. و برا همین خود خواه و مغرور شدم و خودم رو بالا تر از بقیه میبینم...

کلا من یه چیزی فهمیدم..خیلی از کسایی که ما خوشبخت میدونیمشون و بهشون حسودیمون میشه در زندگی خصوصیشون خیلی اذیت شدن.

خیلی...

راحت بگم: خیلی وقتا اذیت میشم وقتی به زندگیم فکر میکنم.

از اینکه مردم تو کانادا از ۱۳ ۱۴ سالگی تو کوچه خیابون سکس میکنن و و دیگه تو ۲۰ سالگی به یه زندگی نرمال و طبیعی رسیدن.

و توی یه خراب شده ای تو ایران دختر ها رو بخاطر چادر نداشتن سر امتحانات رسمی دبیرستان راه نمیدن.

ملت از شدت زندگی نرمال خسته میشن..بعضی ها گربه میخرن آزاد میکنن که بدونن یه فایده ای دارن و در عوض زندگی مرفه شون حداقل زندگی ۴ تا گربه آزاد میشه..

بعضی ها آرزو میکنن یه زندگی نرمال داشته باشن. از شدت سختی که تو زندگی میکشن. از شدت غیر نرمالی منفی. و بدبختانه اون غیر نرمالی ها دست خودشون نیست. مثلا پدر بالا سرشون نیست یا خانواده ای حس نمیکنن که دارن. حامی حس نمیکنن که دارن. از شدت بدی که در سنین کودکی بهشون میشه. و در این راه شاید یه چیزایی بیشتر از بقیه بفهمن راجع به زندگی. ولی اینقدر براشون سخته که حاضرن عطا ش رو به لقاش ببخشن. بعضی هاشون همونایین که خودکشی میکنن.:(

یسری هم این وسط معتقدن که سختی باعث میشه دیدگاهشون به دنیا واضح تر بشه مثل مستر ویل من. و دوست دارن کار خیری تو زندگیشون انجام بدن که خب این کار میتونه حرف زدن با یه دختر بی حامی باشه( شاید). امید دادن و رها نکردن اون. شاید اون دختر واقعا براش عزیز هست صرف نظر از اینکه شبیه اون دختر زیاد هست. شاید دوست داره یه دلخوشی برا کسی باشه و یا دلش نمیاد ارتباطش رو باهاش قطع کنه چون فهمیده برا اون دختر عزیز هست. چون قاعدتا وقتی اون دختر ساعت ۵ صبح از شدت مریضی بیدار شده و اولین نفر به مامانش و به اون پیام داده که حالش بده؛ براش خیلی عزیز شده و باهاش خیلی راحت هست که این حرف ها رو باهاش بزنه.و مثل اعضای خانواده ش حسابش کرده.و این یکی از دلایلش هست فقط.