برای یه نفر خوشحالم برای یه نفر ناراحت.

سه شنبه نوزدهم دی ۱۳۹۶

امروز اتفاقی عکس پروفایل یکی از بچه های دبیرستان رو دیدم.

من فکر میکنم اون یکی از بچه هایی هست که به شدت در برابر غیر معمولی شدن مقاومت میکنه. با اینکه مدرسه خاص میرفت همیشه توقعاتش پایین بود از آینده . ازرنقشش توی زندگی و احتمالا از انرژی که باید صرف فکر کردن بکنه.

یادمه نمره های دبیرستانش بد نبود ولی فرهنگ خیلی پایین. همیشه خندون بود ولی داشت یا چیزی رو مسخره میکرد یا به چیزای و جوکای معمولی میخندید.

هیچوقت خنده ی شادی رو تو صورتش از تغییر فرهنگ به سمت خوب شدن بره رو ندیدم. البته نباید قضاوت کرد و شاید اون خنده ای من روی عکسش دیدم یه خنده واقعی باشه. امیدوارم همینطور باشه.

و یک چیز ناراحت کننده دیگه این بود که بی نهایت به خودش و افکارش مطمئن بود با اینکه خیلیاشون چرت بودن.و اگه مثلا کسی غیر از اون رو میگفت حدس میزنم یا زرت بهشون میخندید یا مسخرشون میکرد و بعد زرت بهشون میخندید.

متاسفم که یه روزی بعضی چیز های جدید رو مسخره میکردم.